TV, Magazine en Club voor motorfans!
Promotor
 | 

Motorhike op de Veluwe

Voor Chris Kluiters gaat het bij motorrijden om het ontdekken en ervaren van de natuur. In Apeldoorn woont hij er middenin, dus een avontuurlijk rondje Veluwe schudt hij moeiteloos uit z’n mouw.

Op de hei bij Kootwijk haalt Chris Kluiters (38, planner bij het CBR) de spiritusbrander tevoorschijn. Keteltje met water erop, koffie erbij en inschenken in de meegenomen mokken. In de verte zien we de heuvels van de Hoge Veluwe, dichtbij wijst Chris op omgewoelde grasplaggen. ‘Zwijnen wroeten met hun snuit, op zoek naar larven en knollen. Ik zie ze vaak hier.’

Verkenner

Chris is een buitenmens. Liefde voor de natuur heeft ie van huis uit meegekregen en werd verder gestimuleerd door de scouting. ‘Verkenner ben ik eigenlijk altijd gebleven. Met een rugzak de natuur in, met een mountainbike of met de motor. Daarom heb ik nu een Africa Twin met vette Heidenau’s eronder. Om de onverharde paden mee op te gaan. Niet alleen hier, ook in Schotland of Noorwegen. Binnenkort ga ik met mijn vrouw een trektocht maken door Tasmanië. Maar dat is zonder motor, dat werd te lastig. Helaas.’ Voorzichtig neemt hij een slok hete instantkoffie. ‘In de natuur smaakt alles lekker. Zelfs deze koffie,’ lacht hij. ‘Minstens zo goed als bij Starbucks.’

Een mini-Starbucks in een Shell bij de A1 in Apeldoorn was een half uur geleden het startpunt van de rit van Chris. Hier gaf ik hem de meegebrachte Yamaha Tracer 700 en zonder ook maar een meter proefrijden, ging hij er als een haas mee vandoor. ‘Zo’n motor is het wel. Hij voelt bijna net zo makkelijk aan als een mountainbike. Tijd om te wennen heb je eigenlijk niet nodig.’

Met hetzelfde gemak dook hij een paar kilometer verder de eerste onverharde wegen op, zanderig, maar niet al te zacht. De vraag of dat een beetje ging, beantwoordde hij met een flinke stofwolk. ‘Het is geen echte allroad. Geen extra groot voorwiel, geen lange veerpoten en normale straatbanden. Maar dat heb je ook allemaal niet nodig voor dit soort weggetjes. Net zoals je geen bergschoenen nodig hebt voor een boswandeling.’

Zandweg

De koffieattributen gaan de koffer in en we gaan op weg naar ons eerste waypoint - eigenlijk het tweede, want al bij de start stonden we voor een overweg waar een zware stoomlocomotief van de Veluwse Stoomtrein Maatschappij passeerde. We hebben het over Radio Kootwijk, en dan vooral het monumentale Gebouw A. Het werd in de jaren tien van de vorige eeuw gebouw om een verbinding te leggen met vooral Nederlands-Indië. Eerst per lange golf, later over de korte. Hierdoor werd het mogelijk om bijvoorbeeld te telefoneren. Dat kostte per drie minuten 33 gulden - destijds bijna een modaal maandsalaris.

‘Het radiosignaal was zo sterk dat bomen in de omgeving dood gingen. Dat is nog altijd een beetje te zien,’ zegt Chris. Hij kan het weten, want zijn vader werkte hier in een van de bijgebouwen.

Staand op de steps

Het is Open Monumentendag en veel te druk bij Gebouw A om een foto te nemen. Chris heeft een betere oplossing. Vlak voor de oprijlaan naar het gebouw ligt een stil en bochtig onverhard weggetje dat een beter uitzicht biedt op het monument. Erna volgt een pad van rul zand, zo’n weggetje waar 9 van de 10 motorrijders niet aan beginnen. Chris gaat op de stepjes van de Tracer staan en davert er zonder aarzelen met de wegbandjes overheen. De natuurkundige verklaring waarom het zo moeiteloos gaat, hebben we even niet voorhanden. Maar het gaat, dat is het belangrijkste, ook al is de Tracer niet echt gemaakt om staand op te rijden en ben je noodgedwongen druk op het voorwiel te zetten.

Slangen en een das

Over asfalt gassen we door de bossen naar Assel. Daar komen we het laatste stuk onverharde weg tegen. Zand met een dun laagje steentjes erop. Voor het eerst vindt Chris de Tracer een beetje zoekerig aanvoelen. ‘Met een paar Heidenau’s of TKC’s zou je hier niks merken. En het zou nog wel stoer staan ook op de Tracer. Maar aan zulke banden kleven ook weer nadelen.’

Ben je altijd op onverharde wegen te vinden?, vraag ik aan Chris.

‘Nee, maar het begint me wel steeds meer te trekken. Deze wegen zijn veel rustiger dan asfaltwegen. En je hebt veel meer het gevoel dat je in de natuur zit. Zeker op de motor. Op de mountainbike heb je dat nog meer, dan kun je de hele kleine paadjes ook pakken. En te voet zie ik toch nog het meest. Zwijnen, herten, soms een slang en laatst ook nog een das. Dat is altijd prachtig, dieren tegenkomen. De Veluwe is natuurlijk geen echte wildernis. Maar het betekent ook dat de kans dat je wat tegenkomt veel groter is dan in echte natuurgebieden, want hier kunnen ze veel minder kanten op.’

Campingspaghetti

Wij komen vandaag niets tegen. Behalve dan een opgezette das en een boommarter bij de boerderij van het Geldersch Landschap bij Staverden. Kasteel Staverden (waypoint), dat ernaast ligt, staat bekend om zijn witte pauwen, maar ook die laten zich niet zien. Gelukkig is er dan altijd nog het prachtige landschap.

Tot nu toe hebben we open heidelandschappen gehad en heel veel bos. Aan het eind van de rit heeft Chris nog een derde landschap in petto: open rivierenlandschap. Daarvoor gaan we naar de fameuze IJsseldijk tussen Kampen en Deventer (westoever). Overbekend en dikke pret voor motorrijders. Veel minder bekend is dat de dijk voorbij het buurtschap Steenenkamer nog een stuk doorloopt in versmalde vorm. Wanneer de weg de IJssel verlaat ligt er nog een laatste waypoint te wachten: de ruïne van Slot Nijenbeek, ooit eigendom van twee strijdende broers. Het verhaal gaat dat Eduard van Gelre zijn broer Reinoud hier opsloot door hem zo vet te mesten dat hij de deur niet meer uit kon. Het hoge kasteel werd pas een ruïne in de twintigste eeuw, toen een Duitse legereenheid door Canadese granaatbeschietingen werd verdreven.

We hebben inmiddels best trek gekregen. Wat gaan we doen? Campingspaghetti op de brander? Nee, we besluiten terug te gaan naar Ermelo, noordelijk van de Veluwe, waar we aanschuiven bij De Zwarte Boer, al eeuwenlang een bekend stoppunt.

Het outdoorleven is mooi, maar je moet het niet overdrijven.

[DOWNLOAD DE ROUTE]

[BEKIJK DE ROUTE]

Harley-Davidson
Ik wil van mijn motorfiets af
Suzuki
Honda
Kawasaki
MACNA
Suzuki
KTM
Triumph
TT Circuit Assen
Kawasaki
Dane
Bayard
Ik wil van mijn motorfiets af
Kushitani
KNMV
Nolan
Honda
Bovag
Aprilia
Schuberth
Bridgestone
HJC
Indian
Caberg
Arai
Difi
BMW
Husqvarna
MotoPort
Moto Guzzi
Ducati
Harley-Davidson